KnottyStory

απλά για να υπάρχουν κάπου όσα σκέφτομαι

Έξι ποτήρια τζίν


12079596_10153588995376380_8264872330390852489_n

Για πρώτη φορά, αναδημοσιεύω σκέψεις που δεν ξεπήδησαν από το δικό μου κεφάλι μα από τον νου ενός τρελού, ενός ανθρώπου που σαν τρελός παλεύει να μείνει άνθρωπος. Ο ίδιος μου είπε πως είναι η εποχή των μέτριων μα εγώ θα πω … θέλω να του πω ,πως είναι η εποχή για να ειπώνονται αλήθειες:

12009815_10156261284060019_8556912227029624440_n

Nikos LeFou Pierrot

Είναι μέρες τώρα που με μια βελόνα
τρυπώ τα μάτια μου
το χρώμα τους να ξεχυθεί στα χέρια μου
κι έτσι μαύρα όπως θα γίνουν
να γράψω για τη τελευταία φορά που σε είδα…
Είναι μέρες τώρα που ένας φλύαρος αρουραίος
ροκανίζει τους νευρώνες μου
οι φίλοι συνωστίζονται στ’ αυτιά μου
και δεν καταλαβαίνω πλέον τί λένε
οι ψίθυροι γίνονται βαβούρα
με βάζω τιμωρία
κοιτάζω το τοίχο μετρώντας με τη παλάμη μου
τα χρόνια που πέρασαν
το ρολόι κουτσό στραγγαλίζει την ώρα με το αριστερό του χέρι
τα σαγόνια μου τρέμουν
πώς χειμώνιασε απότομα εδω μέσα ;
– κι είναι καλοκαίρι ακόμα, σκέψου –
ο κόσμος τρέχει να ερωτευτεί πριν ξεκινήσουν τα πρώτα κρύα
αλλά εγώ δεν ανησυχώ!
το κονιάκ θα κάνει και φέτος τη δουλειά του.
Πάνε μέρες τώρα που οι χτύποι μου έχουν πάθει αγκύλωση
είναι αγαλματάκια ακούνητα , αγέλαστα μα πάντα νύχτα
κάποτε παιδικό παιχνίδι
τώρα κολλημένοι ανάμεσα στο τικ και στο τακ
βόμβα ωρολογιακή χωρίς αντίστροφη μέτρηση
λέω να σκάσω στα μούτρα τους μια μέρα γιορτινή
μιας και θέλουν να μάθουν
”πώς είναι βρε αδερφέ αυτό το μέσα σου ; ”
Πάνε μέρες τώρα που παίρνω μια χούφτα χώμα
τη ρίχνω μέσα στο συρτάρι μαζί με τα γραπτά μου
και την αστυνομική ταυτότητα με το σβησμένο μου χαμόγελο.
Θα πουν πως πέρασε καιρός απο τότε
εκείνοι θα έχουν παιδιά
ένα δάνειο
κι όλη η ζωή τους δεκαπέντε μέρες διακοπές τον Αυγουστο.
Εμένα θα με βρείτε με μια κόκκινη ομπρέλα
να παραμιλώ σ’ ένα δωμάτιο
φορώντας ένα χαρτόκουτο για πρόσωπο
ή
θα έχω γίνει ξύλινος
κι η μητέρα μου ξύλο θα χτυπά να μη μέ βρει το κακό
που ήδη μ΄έχει βρει.
Πάνε μέρες που πινω έξι ποτήρια τζίν
και σκέφτομαι πως…
Ίσως πάνε και χρόνια.

Nikos LeFou Pierrot

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on October 7, 2015 by in Στο μυαλο ειναι ο στοχος.
%d bloggers like this: