KnottyStory

απλά για να υπάρχουν κάπου όσα σκέφτομαι

Έν’ δυο εν’ δύο, έν’ στ’αριστερό


bal-par01a

Ένα δύο, έν’ δυο εν’ δύο,έν’ στ’αριστερό.

Στρατιωτικά εμβατήρια, μπλε,  άσπρο και η μαθητιώσα νεολαία αποδίδει φόρο τιμής στους νεκρούς ενός πολέμου. Αυτή η πασαρέλα εξαναγκασμένου ήθους και καλλωπισμού ονομάστηκε παρέλαση. Ο ορισμός από μόνος του αποτελεί σπόιλερ φασισμού και εθνικισμού καθώς παρέλαση είναι η διέλευση στρατευμάτων ή άλλων συντεταγμένων ομάδων μπροστά από επίσημα τιμώμενα πρόσωπα σε κρατικές γιορτές

Έτσι καταλήγει και η έφηβη γενιά της χώρας, σαν συντεταγμένη ομάδα, να παρελαύνει τάχα μου περήφανα, με μόνο κίνητρο την αργία και την κοπάνα από τη ρουτίνα. Το πόδι να χτυπάει ρυθμικά στα αριστερά.

Οι μαθητές οφείλουν να προβάρουν με στρατιωτική πειθαρχία τον βηματισμό τους, να μάθουν να κρατούν αποστάσεις, να είναι ομοιόμορφοι, να βάλουν τα καλά τους, να μιμιθούν τους στρατιώτες. Οι δάσκαλοι οφείλουν να γίνουν εκπαιδευτές-λοχίες· να επιβληθούν, να εκπαιδεύσουν, να ασκήσουν καλή διοίκηση στο τάγμα για να μην αποτύχει η εικόνα της παρέλασής τους.

Κάπως έτσι, οι μαθητές μαθαίνουν, στην άχαρη εφηβεία τους, την δύναμη του άρρωστου ανταγωνισμού,του ρατσιστικού διαχωρισμού και των στερεοτύπων.

Οι αριστούχοι μπροστά, οι ψηλοί μετά. Μέτριας απόδοσης και κοντόχοντροι, πίσω. Η ιδέα προφανώς είναι ότι και οι πρόγονοι μας πολέμησαν με κριτήρια. Οι αριστούχοι πολέμησαν μπροστά-μπροστά στην πρώτη γραμμή πυρός και οι χοντροί τελευταίοι. Πρώτα πρέπει να έπεσαν νεκροί οι άσχημοι. Οι άντρες ένα τάγμα μπροστά, οι γυναίκες ακολουθούν.

Μαζικοποίηση νεολαίας και ανελευθερία.Ζύμωμα μυαλών με τον πλάστη της αυστηρής πειθαρχίας. Να γίνουν όλοι ίδιοι, να βγάλουν τα σκουλαρίκια, να κόψουν τα μαλλιά τους και να πιστέψουν πως η μέρα αυτή γι αυτούς θα είναι σημαντική. Να πιστέψουν πως αυτός ο βηματισμός έχει κάποια ουσία για εκείνους. Να μάθουν να υπακούουν, να χάσουν τον χαρακτήρα τους, να γίνουν ο διπλανός τους .

Μου εξήγησαν, ότι ο στρατιώτης δεν πρέπει να έχει άποψη, δεν χρειάζεται να σκέφτεται. Ο στρατιώτης είναι μια μάζα που είναι πρόθυμη να πεθάνει.

Οι μαθητές προβάρουν την στρατιωτική μάζα  χωρίς να υπηρετούν. Όμως οι μαθητές δεν είναι στρατιώτες· οι μαθητές είναι μυαλά σφουγγάρια, που διψούν να πιστέψουν σε κάτι, χωρίς να χτυπάνε το αριστερό.

Η παρέλαση δε γίνεται για τους ήρωες που χάθηκαν στους περασμένους αιώνες αλλά για τις καρέκλες.

Το κεφάλι των παρελαυνόντων πρέπει να στραφεί προς τους επισήμους. Προς αυτούς που ούτε πολέμησαν μα ούτε κείτονται νεκροί σε κάποιο ομαδικό μνήμα. Μιλιταρισμός και εθνικισμός παντρεμένοι σε μία άψυχη γιορτή, τάχα ιστορικής σημασίας.

Κι ο γονέας  ο άβουλος, ο γονέας -τηλεθεατής, στέκει μες τη μέση του δρόμου και χειροκροτά το καμάρι του που κρατά τη σημαία ή ζηλεύει τον σημαιοφόρο υιο που δεν είναι δικός του.  Ο ίδιος γονέας που ποτέ δεν έκατσε να εξηγήσει στο παιδί του πόσο κακός είναι ο πόλεμος και πώς ήρωας γίνεσαι γι αυτά που πιστεύεις.

Σαν σημαιοφόρος και παραστάτρια, θυμάμαι την άρνησή μου να στρέψω το κεφάλι προς την εξέδρα. Τότε, στα άγουρα δεκαπέντε μου, δε μπορούσα ακόμα να εξηγήσω τους λόγους της απέχθειας μου.

Τώρα πλέον ξέρω ότι ο σεβασμός και ο φορός τιμής δεν αποδίδεται με φανφάρες και σφυρίγματα. Ένα μάτσο λουλούδια και μια προβολή αρχειακού υλικού θα ήταν αρκετή για να ευχαριστήσουμε αυτούς που θυσιάστηκαν γι εμάς, αυτούς που ποτέ δεν θα μπορέσουμε να τους μοιάσουμε.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s