KnottyStory

απλά για να υπάρχουν κάπου όσα σκέφτομαι

Άντε μωρή να πλύνεις κανένα πιάτο


sexist-ad-1950-kitchen

Και τώρα που το θυμήθηκα, να σας διηγηθώ τα χθεσινά:

Σχολάω και έχω ρίξει άγκυρα καταμεσής στο μποτιλιάρισμα (μου-μέσα) όταν ακούω και βλέπω φιγούρα σπάνια «Αιλλυνική», που μόλις έχει παραβιάσει το stop που βρίσκεται λίγα μέτρα πίσω μου και έχει μολις κοψοχολιάσει το ΙΧ και την οδηγό του που πλέον είναι σταματημένη πίσω από εμένα.

Η Αιλλυνική μορφή, βαριά και ασήκωτη, έτη 55+, με φαρδύ μακρύ ριγέ πουκάμισο, σορτσάκι φανέλα και δίχαλο δερμάτινο, ξεκράνωτος, με 22 τρίχες χτενισμένες από τέρμα αριστερά προς τα τέρμα δεξιά και καδένα αστραφτερή και μπόλικη στον λαιμό, καβαλάει ημιδιαβρωμένο παπί (που το έχει ίδιο από τα 25 του που ήταν το ίδιο βαρύς και ασήκωτος)

Οδηγός πίσω ΙΧ: Καλέ άνθρωπε μου, δε το βλέπεις ότι έχεις στοπ;

Αίλλυνας άδρας (χωρίς ν): Άσε μας μωρή, που θα μου πεις εμένα ότι έχω στοπ. Άντε μωρή να πλύνεις κανένα πιάτο.

(και τσακ σφηνώνεται και φτάνει και δίπλα στο παράθυρο μου)

Αμάντα: Ψιτ, εμείς έχουμε στοπ, καλά σου λέει. Συγνώμη έπρεπε να ζητήσεις.

Αφού κοιτάει πίσω του με μισόκλειστα μάτια και λέω μάλλον εγκεφαλικό είναι αυτό και θα του τα σκάσει τώρα όπου να ναι..

Αίλλυνας: Σιγά το στοπ, μάθατε και το στοπ. Τράβα στη κουζίνα σου μωρή και συ.

 

Παρόλο που έχει ξαναπαιχτεί πολλάκις αυτή η σκηνή, δεν έβρισα, δεν τον πήρα στο κυνήγι με τις 4 ρόδες που είχα στη διάθεση μου, όχι αυτή τη φορά απλά με έπιασε ένα γέλιο, κακαριστό και ατέλειωτο.

Συνειδητοποίησα ότι  είμαστε απόγονοι (και) αυτής της γλίτσας. Είμαστε απόγονοι των τύπων (αλλά και πολλών κυρατσών) που θεωρούν πως η γυναίκα είναι αντικείμενο οικιακής χρήσης, που την φαντασιώνονται στην κουζίνα της, που την θέλουν νοικοκυρά  και μαγείρισσα κι ας μην ξέρουν οι ίδιοι ούτε κονσέρβα να ανοίξουν. Έχουμε στο dna μας λίγο από αυτούς που δεν θέλουν η γυναίκα να οδηγεί, να έχει πολιτική άποψη, να κάνει καριέρα, να πληρώνεται καλύτερα, να σπουδάζει καλύτερα, να πίνει όταν έχει κέφια, να καπνίζει περπατώντας στο δρόμο, να έχει οργασμό όταν κάνει σεξ  και να απασχολείται σε τεχνικά επαγγέλματα ή να χειρουργεί.

Κάποιοι άλλοι, μεγαλωμένοι με την ίδια σφραγίδα του Έλληνα στο κούτελο, σίγουρα όμως όχι εμείς, υπήρξαν απόγονοι μεγάλων φιλοσόφων και ανθρώπων με όρεξη για πολιτισμό και λίγο τους ζηλεύω.

Αυτό που με καίει λίγο παραπάνω, είναι πώς να του απαντήσω την επόμενη φορά αυτού του «αίλλυνα» . Θα μπορούσαμε να λέμε και μεις πχ. «Ρε άιντε χτίσε καμιά μάντρα» , ή «ρε πάνε ψάρεψε» αλλά μετά θυμήθηκα, déjà vu μία φορά στην Κωνσταντινουπόλεως προ 7ετίας τουλάχιστον που πριν προλάβει ο φίλος τότε να το πει, πετάχτηκα πρώτη και του φώναξα:

-Τράβα πλύνε κάνα πιάτο μωρή

-Ποιον είπες μωρή, μωρή;

-Α μπα, τα πιάτα δε σε χάλασαν….!!!

 

Και γέλαγα  (και τρόμαζα με την ανθρώπινη επιμονή) για πολλά φανάρια μετά, όσο με κυνηγούσε.

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on September 13, 2016 by in Στο μυαλο ειναι ο στοχος.