KnottyStory

απλά για να υπάρχουν κάπου όσα σκέφτομαι

Χίλια χρόνια ακόμα έχω


#asynarthsies #vol1 #test Οι πόλεις μας γεμάτες γκρι καριέρες, πορτοκαλί φανάρια, μαύρο άγχος Γεμάτες πόρτες ασφαλείας που σε κρατούν μέσα, Βάλε καλοριφέρ να αντέξουμε και πάτα play Πόλεις γεμάτες γυάλινα … Continue reading

March 14, 2017 · Leave a comment

Ο χρόνος είναι υπόθεση προσωπική


Έχεις τόσο αποποιηθεί την ευθύνη χρήσης του χρόνου, που αν σου προσφερθεί ατεμάχιστος, γνήσιος και ελεύθερος προς ιδιόχρηση, δεν ξέρεις τι να τον κάνεις. Ο χρόνος είναι μια γραμμική διαδρομή … Continue reading

November 3, 2016 · Leave a comment

Θα πάμε όπου έχει φωτιά


  Χτες το βράδυ γύρω στις 22:00 και μετά  από την απότομη βροχή, «πέτυχα» τον έρωτα στα Κάτω Πατήσια. Στη διασταύρωση Αχαρνών και Στρ. Καλλάρη, λίγο πριν το φανάρι γίνει … Continue reading

June 29, 2016 · Leave a comment

Μικρές κατσαρίδες της κουζίνας


  Σήμερα το πρωί το Κατερινιώ με πήρε από τα μούτρα σχεδόν μόλις μπήκα στο γραφείο. Μετράει εικοσιπέντε χειμώνες πίσω της και μόλις πρόσφατα μυρίστηκε μια απειλή στον αέρα. Έκατσε … Continue reading

January 11, 2016 · Leave a comment

Ο δρόμος είχε τη δική σου φωτογραφία


Ενώ διατρέχουμε την δεκαετία χωρίς όνομα (παρεπιμπτόντως διάβασα κάπου ότι θα επικρατήσει ένα από τα παρακάτω: 2010s, tens, 10s, teensies, ten-sions, one-ders) οι άνθρωποι φωτογραφίζουμε το φαγητό και το σπίτι … Continue reading

December 22, 2015 · Leave a comment

Ο φανατισμός έχει χίλια πρόσωπα


Ο φανατισμός έχει χίλια πρόσωπα, ένα μεγάλο χωνί για στόμα και καθόλου αυτιά. Πρόκειται για ένα άψυχο, άυλο, μαύρο νέφος που πάει στο γήπεδο, πάει στα εκλογικά κέντρα, σε ναούς … Continue reading

November 25, 2015 · Leave a comment

Τι άλλο φοβάσαι πες μου, και θα γίνω


    Αυτό που έχω καταλάβει, είναι ότι η θεωρία από την πράξη είναι πολλά τσιγάρα δρόμος. Η θεωρία δεν μπορεί πάντα και καθολικά να εφαρμόζεται και κάπως έτσι γεννιούνται … Continue reading

November 19, 2015 · Leave a comment